⏳ 1) Kronoloji ve “neden kırılma?”
-
Demir Çağı (MÖ 1200–750/700): Anadolu’da Tunç Çağı düzeninin çözülmesiyle ortaya çıkan, büyüklü-küçüklü beylikler dönemidir.
-
Süreç iki aşamalı anlatılır:
-
Demirden silah/araç üretimini öğrenen göçebe toplulukların köy ve kaleler kurarak yerleşikleşmesi,
-
Dağınık toplulukların güçlü önderler altında birleşip orta büyüklükte krallıklar kurması (özellikle MÖ 9–8. yüzyıllar).
-
-
Bu yeni güç dengesi içinde temel aktörler:
Doğu Anadolu: Urartu, Güney–Güneydoğu: Geç Hitit Beylikleri, Orta Anadolu/Sakarya: Phryg, Batı komşusu: Lidya.
🌊 2) Göçler ve yeni dünya: Deniz Kavimleri + Balkan hareketliliği
-
MÖ 1200’lerin başı: Deniz ve Kuzey kavimleri göçleri ile Balkan kökenli hareketler, Anadolu’nun kültürel ve sosyo-ekonomik yapısında yeni oluşumlara yol açar; metin, Anadolu’nun yüzünü batıya çevirmesi vurgusunu yapar.
-
MÖ 1200–1050 arası Doğu Akdeniz’e yönelik göç dalgaları “Deniz Kavimleri Göçleri” adıyla anılır.
🏰 3)Geç Hitit Beylikleri: şehir-krallık modeli, mimari ve sanat
🧩 Siyasi çerçeve
-
Bu beylikler MÖ I. binin ilk çeyreğinde; kuzey-batıda Phryg, doğuda Urartu, Kuzey Mezopotamya’da Asurpolitik güçleri arasında varlıklarını sürdürür.
🏙️ Kent planı ve mimari terimler
-
Geç Hitit şehirlerinde ana bölüm, tepe üstünde ek savunma sistemiyle korunmuş citadel (iç kale) çevresinde örgütlenir; kentler saray, cadde, anıtsal merdiven ve meydanlarıyla planlı bir bütün olarak anlatılır.
-
Dönemin özgün mimari kavramı: Hilani → girişi sütunlu, dikdörtgen planlı yapı tipidir.
🗿 Sanat: mimari + heykeltıraşlık birlikte
-
Geç Hitit sanatının kritik özelliği: mimari ile yontuculuğun birlikte uygulanması. Kapılar ve saray cepheleri kabartmalı taş bloklarla (ortostad) kaplanır.
-
Malatya–Aslantepe kapı kabartmaları ve aslan heykelleri “geleneksel Hitit öğeleri” taşır; kabartmalarda Malatya Beyliği Kralı Sulumeli’nin tanrılara içki sunuşu betimlenir.
-
Güneyin kilit merkezi Kargamış: Mezopotamya-Anadolu-Mısır yollarının kavşağında oluşuyla öne çıkar; Geç Hitit şehir krallıklarında ortak karakter olarak Hitit hiyeroglif yazısı vurgulanır.
🪨 İvriz Kaya Kabartması
-
Konya/Ereğli yakınında, su kaynağı yanında yer alan İvriz Kaya Kabartması; Geç Hitit sanatının anıtsal örneği olarak verilir.
-
Hiyerogliflerden hareketle MÖ 742–727 arasında Tuvana Kralı Varpalavas tarafından yaptırıldığı belirtilir.
-
Kabartmada Kral Varpalavas ve Fırtına Tanrısı Tarhundas tasvir edilir; tanrı elinde üzüm salkımı ve buğday başakları taşır (bolluk-bereket vurgusu).
🏔️ 4)Urartu Krallığı: merkez, yönetim, din ve çöküş
🏛️ Başkent ve yönetim modeli
-
Urartu’nun başkenti: Tuşpa (günümüz Van).
-
Topraklar eyaletlere bölünmüştür; yönetim başkentten atanan valiler üzerinden yürür, bazen yerel beyler de vali yapılabilir.
-
Kralın konumu “devlet-din” ekseninde çok güçlüdür: kralın aynı zamanda baş rahip ve tanrının yeryüzündeki temsilcisi olduğu anlayışı test sorularında açıkça vurgulanır.
⚰️ Ölüm-gömü anlayışı
-
Urartularda “öteki dünyada bir şekilde yaşam” inancı; mezar çeşitliliği (kaya mezarları, oda mezarlar, basit mezarlar, yakma gömü ve urne) şeklinde anlatılır.
⚔️ Siyasi gerileme ve yıkılış
-
MÖ 730’lar: Asur’un güçlenmesiyle Urartu’nun toprak kaybetmeye başladığı; ardından Asur savaşlarının geldiği belirtilir.
-
Güç dengesi değişir: Med-İskit ittifakı sonucunda Ninova düşer (MÖ 605) ve Asur İmparatorluğu tarihe karışır.
-
Bu gelişmeler Urartu’yu da etkiler; Urartu MÖ 7. yüzyılın sonunda tarih sahnesinden çekilir.
-
Çavuştepe ve Toprakkale gibi eski Urartu kalelerinde bulunan İskit tip ok uçları, Urartu ülkesinin İskitlerce ele geçirildiğine dair anlatıları destekleyen kanıt olarak anılır.
🐂 5)Phryg Krallığı: krallar, ana tanrıça ve tümülüs geleneği
👑 Krallar ve başlangıç
-
Phryg uygarlığının bilinen ilk kralı Gordios olarak verilir (hakkında sınırlı bilgi olduğu da belirtilir).
🧿 Ana Tanrıça:Matar / Kybele
-
Phryglerin Ana Tanrıça’yı (Matar) devletiyle özdeşleştirecek kadar benimsediği; Kybele’nin kökleri Anadolu’da eski olsa da tarihe “Phryg tanrıçası” olarak geçtiği ifade edilir.
🏺 Tümülüs (mezar tipi) ve tarihleme
-
En erken tümülüsler: MÖ 9. yüzyıl sonu – 8. yüzyıl başı.
-
Tümülüs geleneğinin yayıldığı alan: batıda Afyonkarahisar, güneybatıda Elmalı (Antalya yakınları), güneydoğuda Niğde yöresi.
-
Yoğun kümelenme: Ankara, Gordion (Yassıhöyük), Çorum Alacahöyük çevresi.
-
Tümülüs tanımı: ahşap mezar odası (düz/semerdam çatılı), sedir üstüne yatırılan ölü ve armağanlar; üzerinin toprakla örtülmesiyle “yapay tepe” oluşur.
🏔️ Gordion “Büyük Tümülüs”
-
Gordion’da ~100 tümülüs saptandığı; en görkemlinin “Midas’ın mezarı” diye bilinen Büyük Tümülüs olduğu aktarılır.
-
Son dendrokronoloji sonuçlarıyla bunun Midas’tan ziyade babası/dedesi olabileceği görüşünün ağır bastığı belirtilir.
-
Ölçüler ve içerik: 300 m çap, 53 m yükseklik; altında ahşap mezar odası, semerdam tavan; odada ~60 yaşerkek iskeleti, kakmalı ahşap mobilyalar, ~200 tunç kap, demir üçayaklar üzerinde kazanlar; duvarların kumaş kaplı oluşu.
🧷 4. Ünite “Altın Ezber Paketi”
-
Demir Çağı: MÖ 1200–750/700
-
MÖ 1200–1050 Deniz Kavimleri Göçleri
-
Güç dengesi (MÖ 9–8. yy): Urartu – Geç Hitit – Phryg – Lidya
-
Geç Hitit: Hilani, ortostad, Kargamış, Aslantepe/Sulumeli
-
İvriz: Konya/Ereğli, Varpalavas, MÖ 742–727, Tarhundas
-
Urartu başkent: Tuşpa = Van; eyalet-vali sistemi
-
Urartu gerileme: MÖ 730’lar; Asur’un çöküşü: Ninova MÖ 605; Urartu sonu: MÖ 7. yy sonu; kanıt: Çavuştepe–Toprakkale İskit ok uçları
-
Phryg: ilk kral Gordios; Ana Tanrıça Matar/Kybele; tümülüs en erken MÖ 9 sonu–8 başı; Gordion Büyük Tümülüs 300 m / 53 m
