Ashab-ı Kehf (Yedi Uyurlar), inançlarını korumak için zalim bir hükümdardan kaçıp mağaraya sığınan ve Allah tarafından yüzlerce yıl (rivayete göre 309 yıl) uyutulan bir grup genç ile köpekleri Kıtmir’in kıssasıdır. Kur’an-ı Kerim’de Kehf Suresi’nde anlatılan bu olay, inanç özgürlüğü, Allah’ın kudreti ve yeniden dirilişin delili olarak kabul edilir.
Ashab-ı Kehf Kıssasının Temel Özellikleri:
- Mağara Arkadaşları: “Ashab-ı Kehf” Arapça “mağara arkadaşları/yarenleri” anlamına gelir.
- Tarihsel Bağlam: MS 250 civarında, Roma İmparatoru Dakyanus (Decius) döneminde, Hristiyanlara zulmedildiği sırada geçtiğine inanılır.
- Uyku Süresi: Kur’an’da 300 yıl ve 9 yıl daha fazla (toplam 309 yıl) kaldıkları belirtilir.
- Mucizevi Olay: Gençler uyurken vücutları zarar görmesin diye sağa-sola çevrilmiş ve köpekleri Kıtmir de mağaranın girişinde beklemiştir.
- Uyanış: Uyandıklarında zamanın değiştiğini, Hristiyanlığın artık serbest olduğunu ve inançlı bir yönetim kurulduğunu fark etmişlerdir.
• • Mekan Rivayetleri: Ashab-ı Kehf mağarasının yeri konusunda farklı iddialar olsa da, Türkiye’de en bilinen yerler Tarsus (Mersin), Afşin (Kahramanmaraş) ve Efes (İzmir/Selçuk)’tur.
